อันทางธรรมถูกถ้วนเป็นถ่องแท้ ตามกระแสต้องพินิจจึงคิดเห็น
ธรรมบทมีกำหนดเป็นกฎเกณฑ์ เรื่องกรรมเวรที่ได้สร้างแต่ปางบรรพ์
เรื่องกรรมดีกรรมชั่วติดตัวตน ให้ทุกข์ทนดลสุขเกษมสันต์
ไม่เลือกหน้าข้าเจ้าล้วนเท่ากัน ต่างผูกพันผลกรรมที่ทำมา
ทิฎฐธมฺมเวทนิยกมม นั้น เกิดโดยพลันสนองทันชัณษา
ทั้งบาปบุญปัจจุบันเห็นทันตา ตามชะตาบารมีวิถีกรรม
อุปปชชเวทนิยกมม จะน้อมนำชูชุปอุปถัมภ์
ในชาตินี้เบี่ยงบ่ายไม่กลายกล้ำ มุ่งกระทำในชาติหน้าบัญชาชนม์
อัปราปรเวทนิยกมม จ้องประจำไม่รุนแรงแสดงผล
ต่อหลายชาติอาจจะเนาว์เข้าผจญ ติดตามตนจนบรรลุอนุกุล
อโหสิกมม ไม่ซ้ำไม่ค้ำจุน ทั้งแรงบุญแรงบาปก็สาบสูญ
ไม่ก่อกรรมนำชีวาให้อาดูร ไม่เพิ่มพูนความสุขทุกประการ
กรรมลิขิตมิใช่ฤทธิ์ของเทวา ชี้บัญชาชีวันดังบรรหาร
เป็นกรรมเก่าเราเองแต่เพรงกาล ดลบันดาลโทษทัณฑ์นิรันดร
อันบุญกรรมนำชะตาอนาคต มิได้จดลงบัญชีมีอักษร
ทั้งคุณโทษไม่มีโจทก์แจ้งอุทธรณ์ กรรมมันซ่อนอยู่ในทรวงดวงกมล
สุดล้ำเหลือเนื้อกรรมที่จำแนก ล้วนผิดแผกแตกต่างในทางผล
กาลกำเนิดจะบังเกิดแก่ชีพชนม์ ตามยุบลเที่ยงแท้กระแสความ
- กฎแห่งกรรม หมอเถา(วัลย์)
